Balvan kontrarevolucija

0
Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

Da li je prirodno da pripadnika nacionalnih manjina nema u Hrvatskim šumama, HEP-u ili u nacionalnim parkovima, zapitao je na Fejsbuku potpredsednik SDSS-a i predsednik SNV-a Milorad Pupovac, pa izazvao ‘šok i nevericu’: danima su, i s levice i s desnice, pljuštale kritike da želi uvesti ‘zapošljavanje po nacionalnom ključu’ te da je došlo vreme ‘za sposobne a ne podobne’, itd. Pupovac na to odgovara kako možda jeste došlo vreme da se – nakon otpuštanja po nacionalnom ključu koje je obeležilo početak 90-ih te nezapošljavanja po bilo kakvom ključu, što traje do danas – započne zapošljavati i Srbe, i to na područjima gde su živeli i gde danas, oni koji su se vratili, uglavnom životare.

U prošlim su brojevima Novosti pisali o neprimenjivanju Ustavnog zakona o pravima nacionalnih manjina kada je o zapošljavanju Srba reč te brojnim državnim preduzećima širom Dalmacije, Like, Banije i Korduna u kojima ne žele zapošljavati pripadnike srpske manjine. Kakav je život Srba povratnika u manjim sredinama i koliko je njihova egzistencija zapravo ugrožena, govori i višegodišnji fenomen za koji javnost, barem ona ‘šokirana’ Pupovčevim izjavama, ne želi znati: ne samo da se ne mogu zaposliti nego im se kontinuirano otima i ono malo što su im preci ostavili.

U otimanju zemlje, prilikom kojeg se Srbi tretiraju tek kao posednici, a ne kao stvarni vlasnici, iskorištava se činjenica da usled aljkavosti, neinformisanosti, izbeglištva ili drugih razloga, mnogi od njih nisu katastarski upisani kao vlasnici čestica koje stolećima obrađuju njihove porodice, pa se, počesto i posredstvom različitih marifetluka, ta zemlja daje u najam ili daruje valda etnički čistijim uzurpatorima. I o tome smo više puta pisali. No, uporedo s takvom otimačinom, meštanima srpske nacionalnosti se već godinama krade i šumska građa. To je moguće stoga što mnogi vlasnici šuma po Kordunu, Baniji i drugim krajevima više ne žive u svojim kućama nego su raspršeni od Srbije i BiH preko zemalja zapadne Evrope do SAD-a, Kanade i Australije. Stoga ovim prostorom grupe šumskih lopova neometano krstare i seku drva, da bi ih kasnije preprodali pilanama. Sve se to uglavnom zbiva bez aktivnije uloge MUP-a i pravosuđa. Malo je lopova koji završe na sudu, pa se nameće zaključak da se nezakonita krađa u obliku seče odvija u tihoj sprezi s onima koji bi takvim rabotama trebali doskočiti.

Advokat Luka Šušak podneo je tako 12. septembra u ime Milana Dedića iz sela Živaje kod Siska kaznenu prijavu nadležnom Županijskom državnom odvjetništvu ‘zbog kaznenog dela teške krađe izvršene u šumi u Živaji’. Naime, Dediću, koji živi u Nemačkoj, nepoznati su lopovi posekli veći broj hrastovih stabala te trupce odvezli u nepoznatom smeru. U kaznenoj prijavi njegovov advokata stoji da je reč ‘o sprezi Policije, Šumarije i drugih’, da se šume na Baniji godinama sistematski kradu te da je to zamalo legalizovan proces; Šušak posebno proziva Hrvatske šume, čiji bi radnici trebali sprečavati seču, te predlaže da se slučaj, s obzirom na to da je reč o organizovanom kriminalu, prosledi USKOK-u.

Kako na terenu izgleda ‘borba’ policije i pravosuđa protiv lopova koji kradu šumsku građu u vlasništvu Srba, govori priča iz okolice Daruvara, odnosno Vukovije. Prema rečima svedoka Teodosija Dželalije, koji živi u tom selu, ista grupa kontinuirano hara tim područjem, pa je dosad posečeno oko 12.000 metara četvornih okolnih šuma. Kradljivci su policiji poznati: jedan od njih, kojem stanovnici Vukovije ne žele otkriti identitet jer se boje odmazde, uhapšen je 28. septembra dok je sekao šumu. No nakon privođenja je pušten, pa ovih dana oštećenim vlasnicima nudi po 500 kuna za hrastov trupac, nastojeći time izbeći ozbiljniju kaznu. MUP je protiv njega podneo prijavu, uz savet oštećenima da i sami podnesu privatnu tužbu. No, Dželalija kaže da od toga nema ništa.

– Mi bismo trebali platiti geodeta, procenitelja štete, advokata i sudski proces. Praksa takvih postupaka pokazuje da se presuđuje u našu korist, ali od toga međutim nema nikakve koristi jer osuđenici nemaju imovinu iz koje bi se mogla naplatiti odšteta. Umesto da lopovi završe u zatvoru, na kraju mi još dodatno plaćamo – kaže čovek čija je šuma posečena, kao i dosta one u vlasništvu njegovih komšija, ljudi koji žive na egzistencijalnom rubu.
– Moj komšija, koji je izgubio 18 hrastova, ima sto evra penzije. Drugom, koji nema nikakvih prihoda, ukradeno je pola jutra prvoklasne šume. Treći je izgubio još više: posečeno mu je i pokradeno jutro i po šume prve klase, a on nije mogao doći na uvid jer nije imao novca za putne troškove. Pokradena je i komšinica koja živi u Nemačkoj – navodi Teodosije Dželalija.

Srpskom narodnom veću lani se za pomoć obratio zamenik načelnika Opštine Majur i predsednik tamošnjeg Veća srpske nacionalne manjine Đuro Jančić, jer i u tom kraju lopovi već godinama pustoše šume: ‘U našoj opštini ima oko 130 slučajeva krađe. Opština ima 66 kvadratnih kilometara. Na 70 posto te zemlje su do kraja rata živeli Srbi, ali su ostali vlasnici. Većina toga je oteta i pokradena. U tome institucije sudeluju, jer tolerišu kradljivce, tako da je krađa ovde skoro legalizovana. Krađe su se u zadnje vreme proredile, ali samo zato što je šuma već pokradena. To je po meni dovršavanje etničkog čišćenja. Nama uništavaju osnovne resurse za život. Policija ne reaguje kako treba. Vi pozovete policiju, a ona vas ismejava. Ne vrše uviđaje kako treba. Zbog toga, kao Srbin, ne možete da dobijete presudu u svoju korist ni na Opštinskom sudu u Kostajnici ni na Županijskom sudu u Sisku’, naveo je Jančić.

Šume oko Majura i drugdje seku nakupci i vlasnici pilana koji organizuju ekipe za seču, tvrdi Jančić. Vlasnicima lopovi govore da samo slobodno promatraju kako ih se pljačka, u suprotnom bi mogli još lošije proći.

– Moj komšija Dušan Garić uočio je pre dve godine lopove te ih pokušao oterati mačetom. No, lopov je njega optužio za napad, pa je na kraju osuđen i morao je platiti 4.000 kuna kazne – kaže Jančić.

Kada se Đuro Jančić obratio SNV-u za pomoć, njegove su informacije prosleđene MUP-u, a na njih je kratko odgovorio tadašnji načelnik PU Sisačko-moslavačke Marko Rašić, kazavši da su ‘policajci PP Hrvatska Kostajnica od 2012. do 2014. u vezi nezakonite seče i krađe drvnog asortimana evidentirali ukupno 20 kaznenih prijava.’ Registrovano je, po njemu, osam privatnih tužbi te 74 obavesti o počinjenom prekršaju, koje su prosleđene šumarskoj inspekciji. Rašić se tom prilikom SNV-u požalio da ni policajcima nije lako, jer je reč o slabo naseljenom području prekrivenom šumama, pa je ‘počiniteljima olakšana nezakonita seča i eksploatacija drvne mase’. Ipak, prvi je županijski policajac obećao da će njegovi službenici ‘kontinuirano i permanentno vršiti opservaciju područja u cilju suzbijanja svih oblika nezakonite seče i krađe drvnog asortimana.’

Zanimljivo, načelnik nije našao za shodno objasniti kako je moguće da u tom slabo naseljenom području policajci nisu u stanju sesti u automobil, parkirati ga na neko raskršće pa ‘vršiti opservaciju područja’ tako što će, primera, zaustaviti kamion pun trupaca te vozača upitati za poreklo robe koju prevozi.

Umesto toga, važnije mu je bilo spomenuti neke druge stvari, ‘probleme i poteškoće’ s kojima se susreću hrabre mu kolege na terenu. Tako je SNV obavestio da je najveći problem zapravo u samim Srbima, jer se događa se da ‘osobe srpske nacionalnosti koje žive u inostranstvu temeljem sklopljenih punomoći prodaju svoje šume raznim nakupcima koji se bave eksploatacijom drvne mase’, a onda ti isti poseku i ono za što nemaju dozvolu, koristeći pritom to što vlasnika nema u blizini. Problem su, piše, i ‘osobe srpske nacionalnosti koje prodaju šumu bez ikakvih papira, pa se opet događa da se seče njihova šuma i šuma njihovih komšija.’ Posebno ga boli što ‘prodaju kao svoje privatne šume od drugih vlasnika srpske nacionalnosti za koje znaju da su preminuli ili da do sada nisu dolazili u RH, niti isto nameravaju.’

Nakon što je podelio svoje nezadovoljstvo, Rašić je predsedniku SNV-a ponudio i rešenje problema s navodnim lopovima u njegovim redovima. Taj ‘biser’ citiramo u celosti: ‘Slijedom navedenog, predlažemo da sukladno Vašim mogućnostima apelirate na građane srpske nacionalnosti koji se nalaze u inozemstvu da se izbjegavaju navedeni oblici prodaje njihovih i tuđih šuma, čime bi se uvelike doprinijelo suzbijanju nezakonite sječe i eksploatacije drvne mase, a samim time i uništavanju lokalnih putova.’

S druge strane, činjenica je da ima i ljudi koji se bave onim što spominje Rašić, ali je neosporno da većina ljudi na područjima koja spominje zna dobro i ko su šumski lopovi i ko su im naručitelji. Ne treba biti veliki policijski ekspert da se uoče šleperi pune trupaca na seoskim cestama, da se čuju motorne pile po šumama Korduna i Banije, da se vlasnicima pilana postavi pitanje o poreklu građe koju obrađuju, ali i da se brojne zaposlenike etnički gotovo čistih Hrvatskih šuma zapita: zašto mirno promatraju devastaciju šumskog bogatstva ove zemlje, kad je upravo briga za šume ono protiv čega bi se, barem na svom radnom mestu, trebali boriti? Uostalom, te su šume uslov biološkog opstanka u mnogim hrvatskim krajevima, baš kao što je to i zapošljavanje Srba u javnim preduzećima, pa i Hrvatskim šumama, na tim područjima.

Portal NOVOSTI

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.
Share.

Comments are closed.

My title page contents